Anneke van der Eerden>Ada Dispa

En Ada Dispa> Anneke van der Eerden

Deze plaat van Anneke van der Eerden ligt nu bovenop om ingekleurd te worden.

anneke-van-der-eerden-2016-kleurplaat

Advertenties

Restjes inkt op papier smijten en de spatten en vlekken uitwerken.

Behalve pennen leeg krassen verwerk ik ook inktafval. Dat is weer een heel andere dynamiek.
Veel moeilijker want hier is de kwestie de voorstelling te zoeken in de inktvlekken.

Krassen gaat min of meer vanzelf. Hier moet ik heel alert zijn. Het kost ook veel meer energie.
op dit moment zijn mijn inktresten op en deze tekening is alweer een aantal jaren geleden gemaakt.
Maar ik wil het toch even laten zien. Bijvoorbeeld:

IS HIJ DOOD? NEE DODELIJK VERMOEID

10doodmoe

of: BAF!

5baf

de volgende keer weer meer over kleurplaten

 

Het zijn niet louter ballpoints welke ik leeg kras op papier.

Zo ben ik ook erg gehecht aan mijn trouwe tekenpennen met goeie zwarte inkt en verschillende diktes. Nooit dikker dan 0,8 mm overigens.

Hier heb ik heel veel van: verse pennen (niet meer zoveel), schrale pennen voor het goeie ruige kraswerk en zieltogende pennen waar bijna niks meer uit komt maar die heel geschikt zijn om een tekening mee op te starten.

Afvalverwerking, doorgaan tot de laatste kwijnende lijn, leeg raken, leeg maken. Ruimte maken.
Oprakende energie. Zo teken ik al jaren met bijna lege pennen denkende; “nu is het echt op, nu is  het reservoir echt leeg.” Wat dan ook vaak slaat op mijn fysieke toestand. En dan ligt er toch nog iets op de bodem. En dan ga ik toch maar weer verder. Zucht!
Maar ik verlustig me in van het verwerken van mijn afval, mijn troep, mijn ‘fool’s gold’.

Tekeningen die ik maak met mijn schrale, zieltogende pennen (of blauwe pennen die op moeten) zijn tekeningen waar ik bij uitrust. Ik hoef alleen mijn linkerhand te bewegen, meer niet, terwijl lichaam en geest kunnen ‘resetten’.

ogod184

O GOD! 2016, tekenpen, A4

 

Blauw

Pennen leeg krassen. Ballpoints; ik heb een enorme hekel aanschrijven met ballpoints maar vind ze wel fijn om mee te tekenen. Het blauw van deze pennen, is bijna het enige blauw waar ik iets mee kan.
Verder af en toe een blauwe lucht met fijne dekkende poscastift of juist een wijkende blauwe lucht met waterverf. Dat is het wel zo’n beetje bij mij wat blauw betreft. Ieder ander blauw wordt bij mij snel een soort ziekte. Ik mijd het daarom als de pest. En toch; nu ik over deze ene kleur schrijf constateer ik dat ik gefascineerd ben. Nieuwsgierig zelfs. Mijden als de ziekte, afkeer. En toch bijna van mijn stokje gaan van euforie wanneer ik een vel vol gekrast heb met ballpointblauw. Dat laatste klinkt toch ook weer ziekelijk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA